Update: 3 van de 4 kaartjes zijn verkocht, er is nog 1 kaartje over want 2 mensen hebben eigen kaartjes!

Gaan jullie gezellig mee naar Blast A Universe van het Nederlands Dans Theater 2? NDT2 staat voor moderne dans met een licht experimentele twist. Voor aanvang kunnen we nog even een drankje doen!

Ik heb alvast 4 kaartjes gekocht op rij 12. Deze zijn voor de eerste 3 mensen die betalen. Als er dus meer mensen meewillen, moet je zelf een kaartje kopen maar kun je natuurlijk wel een drankje meedrinken!

Hieronder een beschrijving volgens de site van het ITA
Het eerste NDT 2-programma van dit seizoen viert een verleden en heden vol radicale keuzes en poëtische zeggingskracht. In Blast a universe worden twee iconische werken uit het NDT-repertoire hernomen, naast een wereldpremière van choreograaf Noé Soulier.
Duur nnb
Genre Dans
Taal Language no problem
Delen
https://ita.nl/e/k7Zlq4C2
Link gekopieerd
Blast a universe

Sleepless – Jiří Kylián
Jiří Kyliáns Sleepless (2004) komt voort uit zijn fascinatie voor de slapeloze nachten van het maakproces. “Het zou een interessant onderzoek zijn om alle slapeloze nachten en uren terug te rekenen en bij elkaar op te tellen,” aldus Kylián. Geïnspireerd door de werken van Lucio Fontana onderzoekt hij in dit stuk het bewuste en onbewuste. In verfijnde duetten en muzikale precisie viert hij de poëzie van het lichaam.

Nieuwe wereldpremière – Noé Soulier
Na zijn NDT-debuut About Now (2023) keert Noé Soulier terug met een wereldpremière waarin beweging zelf centraal staat. Hij onderzoekt hoe gebaren ontstaan, zich ontwikkelen en worden waargenomen. “Ik onderzoek hoe een enkel gebaar kan uitgroeien tot een grootse fysieke structuur,” stelt hij. In combinatie met experimentele techno en soundscapes van Sa Pa ontstaat een fysieke, prikkelende ervaring waarin het lichaam belangrijker wordt dan verhaal.

The Big Crying – Marco Goecke
Marco Goecke maakte The Big Crying (2021) kort na het overlijden van zijn vader, als een van zijn meest persoonlijke werken. “Het is een creatie over afscheid nemen en over alles wat we moeten verbranden,” aldus Goecke. Op muziek van Tori Amos bewegen de dansers als gebroken machines binnen zijn kenmerkende, intense bewegingsstijl. Het werk toont de spanning tussen verlies en de wil om te blijven leven, en vormt een indringend slot van het programma.